Philippe Tailliez to kumpel Cousteau z dzieci\u0144stwa. To fajnie mie\u0107 takiego kumpla. Los powt\u00f3rnie po\u0142\u0105czy\u0142 ich drogi w marynarce wojennej. By\u0142o oficerami we francuskiej flocie. Lata 1937-39 to lata rozwijania pasji podwodnych polowa\u0144 przy pomocy tworzonych w okr\u0119towych warsztatach kusz testowanych na fortepianie w mesie oficerskiej. Fortepian ten musia\u0142 odgrywa\u0107 wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w ich \u017cyciu bo przewija si\u0119 we wspomnieniach ca\u0142ej ekipy Cousteau. Fortepian i nurkowanie\u2026\u00a0 Ich podwodn\u0105 wyobra\u017anie zasiedla\u0142y Trytony o pot\u0119\u017cnych tr\u00f3jz\u0119bach i syreny o bujnych kszta\u0142tach. Polowali, jedli to co upolowali i tworzyli podwodny \u015bwiat. Mo\u017ce to oni odkryli, \u017ce plucie do maski zapobiega jej parowaniu…<\/p>\n\n\n\n
Niesamowite jest to, \u017ce wynalazek musi mie\u0107 sw\u00f3j czas i miejsce. Wiele lat wcze\u015bniej Denayrouze i Rouquayrol wynale\u017ali automat opisany przez Vernego w \u201e20 000 mil podmorskiej \u017ceglugi\u201d ale zosta\u0142 zapomniany. W sumie by\u0142 to pierwszy \u201enowoczesny\u201d automat, ale nie wysz\u0142o. No mo\u017ce przy takich nazwiskach wynalazc\u00f3w sukces marketingowy by\u0142 w\u0105tpliwy \ud83d\ude0a<\/p>\n\n\n\n
Tailliez opisuje perypetie powstania filmu \u201eWraki\u201d Pierwszego podwodnego filmu. Nam perypetie i problemy okupowanej Francji wydaj\u0105 si\u0119 b\u0142ahe, ale dla nich to by\u0142 ich kraj i ich zatopiona ukochana flota.
Po wojnie Tailliez opisuje powstanie GERSu firmy\/ urz\u0119du do bada\u0144 podwodnych za\u0142o\u017con\u0105 przez ich \u201eekip\u0119\u201d.
Opisuje te\u017c jak szukali granicy g\u0142\u0119bokich nurkowa\u0144. 17 wrze\u015bnia 1947 roku, o\u015bmiu nurk\u00f3w losuje kolejno\u015b\u0107 i bosman Fargues schodzi na 115 metr\u00f3w. Potem podpisuje si\u0119 na 120 metrach, traci przytomno\u015b\u0107 i topi si\u0119. Tailliez odwo\u0142uje si\u0119 przy opisach ryzyka g\u0142\u0119bokich nurkowa\u0144 do prac fizjologa Paula Berta gubernatora Kochinchiny i tutaj ma\u0142e polonikum. Wiele \u017ar\u00f3de\u0142 opieraj\u0105c si\u0119 na zbie\u017cno\u015bci nazwiska pochodz\u0105cej z Polski francuskiej rodziny K\u0142obukowskich, uznaje \u017ce polska sprinterka Ewa K\u0142obukowska by\u0142a wnuczk\u0105 Paula Berta. M\u0105\u017c C\u00f3rki Paula Berta mia\u0142 na nazwisko K\u0142obukowski. Niestety to tylko zbie\u017cno\u015b\u0107 nazwisk i pokole\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pne rozdzia\u0142y to opisy znanych z ksi\u0105\u017cki Cousteau \u201eMilcz\u0105cy \u015awiat\u201d nurkowa\u0144 w studni (jaskini) Vaucluse i na wraku galery z Mahdi<\/p>\n\n\n\n
Studnia (jaskinia) Vaucluse jest opisana ju\u017c u Petrarki i wabi wyobra\u017ceniem nimf. Pierwsze nurkowanie w studni to opis trac\u0105cych powoli przytomno\u015b\u0107 nurk\u00f3w, zatrutych jak si\u0119 potem okazuje tlenkiem w\u0119gla. Na razie problem pozostaje nierozpoznany. Tailliez z partnerem wykonuj\u0105 nast\u0119pne nurkowanie. Dramatyczny opis trac\u0105cych przytomno\u015b\u0107 nurk\u00f3w wyci\u0105ganych przez asekuracj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pny rozdzia\u0142 to opis \u015bwietnie przygotowanej II wyprawy do studni Vaucluse. Jest rok 1955. \u015awietnie przygotowana wyprawa pokazuje skok jako\u015bciowy pomi\u0119dzy pionierami a eksploratorami. Jednak tajemnicy pochodzenia wody w \u201estudni\u201d nie udaje si\u0119 wyja\u015bni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pny rozdzia\u0142 to wrak galery w Mahdi. Odkryty w czerwcu 1907 roku przez greckich po\u0142awiaczy g\u0105bek wrak, zawiera\u0142 \u0142adunek marmurowych kolumn i pos\u0105g\u00f3w pochodz\u0105cych z I wieku przed nasz\u0105 er\u0105. Wydobyte kolumny i pos\u0105gi znajduj\u0105 si\u0119 do dzisiaj w muzeum w Tunisie.<\/p>\n\n\n\n
Tailliez znowu wraca do opisu samych nurkowa\u0144. Cytuj\u0105c go:
\u201d Poma\u0142u i nie zdaj\u0105c sobie z tego sprawy, upojeni odkryciem , osi\u0105gali\u015bmy g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 70 m. Tu po raz pierwszy odczuli\u015bmy narkoz\u0119 g\u0142\u0119bin; nie znali\u015bmy jeszcze jej mechanizmu i niebezpiecze\u0144stw\u201d
\u201eJeszcze dzisiaj niekt\u00f3rzy francuscy i w\u0142oscy po\u0142awiacze korali operuj\u0105cy w akwalungach che\u0142pi\u0105 si\u0119 przezwyci\u0119\u017caniem narkozy g\u0142\u0119bin i embolii gazowej (choroby dekompresyjnej) nurkuj\u0105 jak pociski, obci\u0105\u017ceni odczepianym balastem dzier\u017c\u0105c w r\u0119kach koszyki na mod\u0142\u0119 po\u0142awiaczy pere\u0142. Po dotarciu do dna na g\u0142\u0119boko\u015bci 100 czasami nawet 120 metr\u00f3w, bez sekundy wytchnienia \u0142ami\u0105 i zbieraj\u0105 ga\u0142\u0119zie koralowe grubo\u015bci palca; otwieraj\u0105 zaw\u00f3r p\u0142awy, kt\u00f3re wype\u0142niaj\u0105 si\u0119 gazem i wynosz\u0105 ich w g\u00f3r\u0119 jak balony.\u201d
Opowie\u015bci pionier\u00f3w z czas\u00f3w, gdy na znalezionym wraku jako ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0119, opisuj\u0105 odsuwanie na bok amfor \u017ceby zobaczy\u0107 dno wraku. Opisy wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych przewijaj\u0105 si\u0119 imiona i nazwiska takich os\u00f3b jak Georges and Paul Beuchat, tw\u00f3rc\u00f3w znanej firmy nurkowej Beuchat.<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0105\u017cka opisuje zderzenie dw\u00f3ch \u015bwiat\u00f3w, \u015bwiata p\u0142etwonurk\u00f3w i profesjonalnych archeolog\u00f3w. Podobnie jak w pocz\u0105tkach odkry\u0107 i prowadzonym wykopalisk p\u0142etwonurkowie docieraj\u0105cy do wrak\u00f3w i wydobywaj\u0105cy z nich staro\u017cytne amfory i inne artefakty, tworz\u0105cy rysunki wrak\u00f3w jednocze\u015bnie te wraki niszcz\u0105. Ju\u017c nie da si\u0119 wr\u00f3ci\u0107 do nienaruszonych struktur i prowadzona dyskusja dotyczy tego czy odkrywaj\u0105c co\u015b nale\u017cy to eksplorowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Opisywany \u015bwiat Pionier\u00f3w i eksplorator\u00f3w powoli staje si\u0119 \u015bwiatem podwodnych archeolog\u00f3w i problem si\u0119 rozwi\u0105zuje.
Nast\u0119pny rozdzia\u0142 to rozdzia\u0142 o batyskafie. Znowu batyskaf Piccard\u2019a staje si\u0119 wa\u017cnym elementem zdobywania oceanicznych g\u0142\u0119bi. Batyskaf \u2013 stalowa sfera podwieszona pod zbiornikiem z 30 m3 benzyny zapewniaj\u0105ca wyp\u00f3r 30 x 300 kg = 9000 kg\/ 9 ton.
Opisy problem\u00f3w nowej konstrukcji wodowanej na pe\u0142nym morzu. W ko\u0144cu zanurzenie pr\u00f3bne bez za\u0142ogi na g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 2000 metr\u00f3w. Nast\u0119pne opisy do walka o to udane bezza\u0142ogowe zanurzenie. Sypi\u0105cy si\u0119 balast czyli \u015brut o\u0142owiany; wyciekaj\u0105ca benzyna z p\u0142ywaka gro\u017c\u0105ca po\u017carem. Wiele problem\u00f3w \u201ewieku dzieci\u0119cego\u201d nowej konstrukcji. Bardzo nieudana pr\u00f3ba skutkuje jednak powstaniem nowego projektu batyskafu FNRS 3, kt\u00f3rego p\u0142ywaki ju\u017c zaczynaj\u0105 przypomina\u0107 kad\u0142ub okr\u0119tu tak \u017ceby fale na powierzchni nie robi\u0142em mu krzywdy. Tak zaprojektowany batyskaf dokona\u0142 zanurzenia na g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 powy\u017cej 4 km pokazuj\u0105c, \u017ce jest to technologia kt\u00f3ra ma przysz\u0142o\u015b\u0107 i pozwala zanurza\u0107 si\u0119 na najwi\u0119kszych g\u0142\u0119boko\u015bci. Nast\u0119pnie opis w stylu Williama Beebe z jego ksi\u0105\u017cki \u201e923 m w g\u0142\u0105b oceanu\u201d. Relacja z zanurzenia na 3 km autora ksi\u0105\u017cki.<\/p>\n\n\n\n
Potem nast\u0119puje opis nowych batyskaf\u00f3w Trieste I i II.
23 Stycznia 1960 roku przebudowany nowy batyskaf Trieste zanurza si\u0119 na g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 11 000 m.
\u201eTrieste\u201d by\u0142 batyskafem zaprojektowanym przez Augusta Piccarda, a p\u00f3\u017aniej rozwijanym przez jego syna Jacquesa. Podczas historycznego zanurzenia na pok\u0142adzie znajdowali si\u0119 Jacques Piccard i ameryka\u0144ski porucznik Don Walsh z marynarki wojennej USA. Osi\u0105gn\u0119li g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 oko\u0142o 10 911 metr\u00f3w w najg\u0142\u0119bszym miejscu oceanu, zwanym Challenger Deep. Zanurzenie trwa\u0142o niemal 5 godzin, a na dnie pozostali oko\u0142o 20 minut. Uda\u0142o si\u0119 im zaobserwowa\u0107 \u017cycie organizm\u00f3w nawet na tak ekstremalnej g\u0142\u0119boko\u015bci, co by\u0142o wielkim zaskoczeniem dla naukowc\u00f3w. Nast\u0119pny rozdzia\u0142 ksi\u0105\u017cki to domy pod morzem. Autor opisuje kolejne rozwi\u0105zania przenosz\u0105ce cz\u0142owieka w g\u0142\u0119biny. Od dzwon\u00f3w nurkowych przez nurk\u00f3w w kesonach tak aby cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 nie tylko pracowa\u0107 ale \u017cy\u0107 pod wod\u0105. Odwo\u0142uje si\u0119 do prac fizjologia Paula Berta. Do tw\u00f3rcy pierwszych nowoczesnych tabel dekompresyjnych nast\u0119pnie do bada\u0144 i pr\u00f3b zwi\u0105zanych z nurkowaniem na mieszankach. Eksperyment\u00f3w nurka i matematyka szwajcarskiego Hansa Kellera, kt\u00f3ry podda\u0142 si\u0119 w komorze ci\u015bnieniu odpowiadaj\u0105cym ci\u015bnieniu na 300 m przy oddychaniu mieszank\u0105 helow\u0105. Niestety \u015bmia\u0142ek ten zgin\u0105\u0142 w czasie pr\u00f3bnego nurkowania na 300 m w warunkach naturalnych. Nie zatrzyma\u0142o to jednak rozwoju oddychania mieszankami helowymi nap\u0119dzanego potrzebami wojskowymi i wydobywaniem ropy na szelfie kontynentalnym. Autor nast\u0119pnie odwo\u0142uje si\u0119 do kolejnych dom\u00f3w podmorskich z program\u00f3w Precontinent; Man in Sea i SeaLab.
\u201eMen in sea\u201d to by\u0142 program polegaj\u0105cy na 25-godzinnym pobycie nurka na g\u0142\u0119boko\u015bci 60 m przy czym nurek oddycha\u0142 mieszank\u0105 zawieraj\u0105c\u0105 77% Helu, 20% azotu i 3% tlenu oczyszczan\u0105 poch\u0142aniaczem dwutlenku w\u0119gla. Drugi etap misji to pobyt cz\u0142owieka na g\u0142\u0119boko\u015bci 130 m z wykorzystaniem mieszanki 96% Helu 4% tlenu.
Nurkowie przebywali w podwodnej bazie 7 dni a potem wynurzali si\u0119 przebywaj\u0105c na stacji po\u015bredniej tak \u017ceby spadek ci\u015bnienia nie by\u0142 nigdy wi\u0119kszy ni\u017c dwa do jednego. Drugi etap zak\u0142ada\u0142 miesi\u0119czny pobyt na g\u0142\u0119boko\u015bci 10 m z kr\u00f3tkimi zanurzeniami do obiektu kt\u00f3ry znajdowa\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119biej.
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Philippe Tailliez to kumpel Cousteau z dzieci\u0144stwa. To fajnie mie\u0107 takiego kumpla. Los powt\u00f3rnie po\u0142\u0105czy\u0142 ich drogi w marynarce wojennej. By\u0142o oficerami we francuskiej flocie. Lata 1937-39 to lata rozwijania pasji podwodnych polowa\u0144 przy pomocy tworzonych w okr\u0119towych warsztatach kusz testowanych na fortepianie w mesie oficerskiej. Fortepian ten musia\u0142 odgrywa\u0107 wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w ich \u017cyciu […]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":58304,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[62],"tags":[],"class_list":["post-58303","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"acf":[],"yoast_head":"\n